Translate

Obornik koński - ph, skład, stosowanie w ogrodzie

Rozkłada się szybko i wydziela sporo ciepła, dlatego jest świetny zwłaszcza do przydomowej szklarni. Azotu zawiera zwykle więcej niż nawóz krów. Dzięki temu, że jest suchy i nie ma zbyt intensywnego zapachu, łatwo go przywieźć do ogrodu np. z wypadu za miasto.

Obornik koński - zastosowanie w ogrodzie:

* nawożenie jesienne (trzeba go przekopać maksymalnie na 10-20 cm)
* nawożenie w sezonie, np. pomidorów (fermentującym roztworem wodnym)
* uprawa przydomowa pieczarek (najlepszy jest obornik ze stajni, a nie z pastwiska)
* wzbogacanie kompostu
* podwyższanie temperatury w przydomowej szklarni.

Odczyn pH nawozu końskiego wynosi 6,8-8 (najniższe pH ma nawóz koni, które jadły ziemniaki). To oznacza, że prawie zawsze jest zasadowy (konie bardzo rzadko karmi się ziemniakami). Dlatego lepiej obornikiem końskim nie nawozić roślin kwasolubnych, np. borówek amerykańskich, rododendronów, azalii czy nawet malin.


Najwięcej azotu jest w świeżym nawozie końskim zebranym na pastwisku.

Skład nawozu końskiego zależy o tego, czym konie były karmione. Im więcej w ich diecie zieleniny, tym w nawozie więcej jest azotu.

Główne składniki nawozu końskiego (przeciętnie):

* woda - ok. 71,5%
* substancje organiczne - ok. 25,5%
* azot - ok. 0,54-0,58%
* fosfor - ok. 0,3%
* potas - ok. 0,63-0,9%
* wapń - ok. 0,16-0,21%
* magnez - ok. 0,14-0,16%
* sód - ok. 0,06%

Tak jak inne oborniki, obornik koński nie może leżeć bez przykrycia, bo traci właściwości nawozowe. Jeśli nie można go od razu przekopać, czy zalać wodą, trzeba zrobić kopiec i przysypać ziemią.

Dużą zaletą obornika końskiego jest jego szybkie rozkładanie się w ziemi. W porównaniu do innych oborników zawiera dużo substancji organicznych, dzięki czemu gleba staje się pulchniejsza. Więcej substancji organicznych mają np. obornik owczy oraz kurzak, zaś mniej, np. obornik krowi czy odchody gęsi.

Minus: konie nie wszystko trawią. Zdarza się, że z przekopanego jesienią w ogrodzie obornika końskiego wschodzą niepożądane rośliny, np. owies.


Źródło: wiedza własna oraz "Ogrodnictwo w tabelach: Nory Krusze