Gdy rozsada nie rośnie – pleśniejące podłoże

Rozsada nie rośnie, a ziemia pleśnieje – to wcale nie jest rzadkie. Słaba jakość podłoży ogrodniczych ze sklepu bywa przyczyną utraty sadzonek. Ratunkiem jest przesadzenie do lepszej ziemi.

Pleśnienie ziemi ze sklepu nie należy do rzadkości. Rozsada wtedy nie rośnie. Pomidor na zdjęciu jest tak mały, że ledwo go widać.😟 

Podłoża ogrodnicze – kupowane w sklepach – bywają tanie i bardzo drogie. Teoretycznie wysoka cena powinna być gwarancją, że rozsada warzyw i kwiatów będzie wspaniale rosła. W praktyce bywa z tym bardzo różnie.😕

Ogromnym problemem jest pleśnienie sklepowej ziemi. Kożuch pleśni utrudnia korzeniom oddychanie. Sprzyja też występowaniu fuzariozy (siewki „więdną”, mimo podlewania). W gotowych podłożach, tzw. do siewu, bywa tak mało składników pokarmowych, że rośliny mają siłę jedynie wzejść i ledwo, ledwo wypuścić ze dwa listki… Są rachityczne, małe, nie rosną. Wyglądają, jakby stały w miejscu…

Z kupowaniem ziemi ogrodniczej jest jak z chlebem razowym. Dlaczego? Chleb razowy na półce w sklepie wygląda pięknie, przyciąga wzrok brązowym kolorem, tylko… mąki razowej ma jak na lekarstwo.😱

Podobnie jest z podłożami ogrodniczymi ze sklepu. Wszystkie są czarne! A przecież taki kolor prawdziwej ziemi ogrodowej to rzadkość. Na pewno czarny kolor sugeruje, że kupowana ziemia jest urodzajna. W praktyce bywa z tym bardzo różnie.

Próbowałam już robić rozsady w podłożach tanich i drogich, bez i z nawozami, polskich producentów i zagranicznych. Prawie zawsze jest to samo. Przede wszystkim ziemia po 3-4 tygodniach zaczyna pleśnieć.

Dlatego staram się nie kupować gotowej ziemi. Jeśli kupuję, to wyjątkowo, gdy moje kompostowniki są zmrożone i nie mogę wybrać kompostu do rozsad. Albo gdy wczesną wiosną dojrzałego kompostu mi brakuje.

Co robić, gdy ziemia w rozsadach pleśnieje?

Przesadzić sadzonki do nowego podłoża. Najlepiej własnego kompostu. To oczywiście dodatkowy czas itd., ale innego wyjścia nie ma. W spleśniałej ziemi rozsada nie tylko nie urośnie, ale i w końcu padnie.

Gdy rozsada nie rośnie w spleśniałej ziemi, ratunkiem jest jej przesadzenie. Sadzonkę wyjmuje się ze spleśniałej ziemi małą łopatką lub łyżką.

Roślinkę można przenieść z bryłą korzeniową, mimo że w ziemi są grzyby. W świeżym, kompostowym podłożu nie znajdą dobrych warunków do rozwoju.

Rozsadę sadzi się w nowym podłożu. W doniczce na zdjęciu jest ziemia kompostowa.

Pomidorek po przesadzaniu. W ciągu kilku tygodni nadrobi zaległości. To świetna odmiana koktajlowa Yellow Pearshaped - bujnie rosnąca. 

Warto wiedzieć

• Spleśniałego podłoża nie trzeba wyrzucać do kosza. Można je rozsypać w ogrodzie albo przeznaczyć na kompost. Grzyby, które są przyczyną pleśnienia ziemi, zginą np. w przewodach pokarmowych dżdżownic.

• Po przesadzeniu do urodzajnej ziemi rozsada rośnie w oczach. I nadrabia zaległości.

• W ten sposób nie można ratować warzyw dyniowatych, np. arbuzów, cukinii, dyni, patisonów. Nie znoszą bowiem przesadzania. Można wtedy delikatnie zebrać pleśń z wierzchu i dosypać dobrej jakościowo ziemi. Często się udaje.😎

Kompostownik drewniany czy plastikowy – opinia Niepodlewam

Który wybrać: kompostownik drewniany czy plastikowy? Oba mają plusy i minusy. W ogrodzie Niepodlewam są 4 kompostowniki drewniane i jeden plastikowy.

Kompostownik drewniany czy plastikowy - oba mają plusy i minusy.

Kompost to doskonały nawóz. W dodatku za darmo! Bez kompostownika nie wyobrażam sobie prowadzenia ogrodu. W moim ogrodzie mam 4 kompostowniki drewniane i jeden plastikowy. I wcale nie uważam, że jest ich za dużo.😃

Po latach użytkowania mam wyrobione zdanie na temat zarówno kompostowników drewnianych, jak i plastikowych.

Kompostownik plastikowy

Od zawsze miałam w ogrodzie tylko kompostownik drewniane. Jedyny plastikowy to prezent od przyjaciół. Ma już prawie 20 lat.

Jest wykonany z grubego, solidnego plastiku. Ma pokrywę z uchwytem i ruchomymi mocowaniami. Wyposażony też był w otwierane drzwiczki na dole do wyjmowania łopatką gotowego kompostu.

Pokrywa kompostownika plastikowego od lat jest sfatygowana. Chroni jednak kompost przez zbyt szybkim wysychaniem, a dżdżownice - przed ptakami.

Na początku kompostownik plastikowy wyglądał pięknie – ozdoba ogrodu po prostu. Po pierwszej zimie sfatygował się i pokrywa przestała się domykać. Po kolejnym sezonie odpadły drzwiczki na dole, a potem cały dół… Nie pomogło obwiązywanie sznurami i podpieranie cegłami. W końcu – po około 5 latach użytkowania – kompostownik miał wylądować na śmietniku. Góra plastiku okazała się tak duża, że w przypływie desperacji odcięliśmy piłą dół kompostownika, który był najbardziej sfatygowany.

W ten sposób mam 3/4 kompostownika plastikowego. I wreszcie nie ma z nim problemu. Po prostu w kompostownikach nie są potrzebne drzwiczki do pobierania kompostu, wymyślne zamknięcia, szczelne pokrywy, wywietrzniki, termometry itp. Im kompostownik jest prostszy, tym lepszy.😎

W kompostowniku plastikowym resztki rozkładają się porównywalnie szybko, jak w kompostownikach drewnianych. Warunek: nie mogą być za grube. Przykładowo, karpy liliowców czy zdrewniałe badyle lepiej jednak wrzucać do kompostowników z drewna.

W plastikowym kompostowniku szybko rozkładają  się np. liście, obornik, chwasty, resztki owoców, skoszona trawa. Kompost jest mniej narażony na przesuszenie.

Plastikowy kompostownik trudniej opróżnić do dna (jest głęboki), niż drewniany. Mniej chętnie zamieszkują go dżdżownice. No chyba, że im się wrzuci słomiasty obornik.

Kompostownik drewniany

Drewnianych kompostowników mam cztery. Jeden jest do robienia kompostu tylko kwaśnego, np. do borówek amerykańskich i magnolii. Trzy pozostałe służą do przygotowania kompostu uniwersalnego. Zawsze wybieram kompostowniki bez gwoździ, jak najprostsze. Mogę je rozkładać od góry – gdy wybieram kompost, a potem szybko składać bez narzędzi. Albo przenieść w inne miejsce.

Trzy kompostowniki drewniane i jeden plastikowy. Kompostu i tak jest zawsze za mało.😎

Moje aktualne kompostowniki mają po 5-15 lat. I jeszcze parę lat wytrzymają w dobrej kondycji, choć ich nie impregnuję. Były kupione w sklepach internetowych i hipermarketach.

Mój ulubiony fason kompostownika jest ażurowy. Poszczególne deseczki zakłada się jedna na drugą. Minusem tego rozwiązania jest to, że zawartość kompostownika jest widoczna. Dlatego moje kompostowniki przesłaniają drewniane panele - od sąsiadów oraz od strony domu.

W kompostownikach drewnianych resztki schną bardziej po bokach i słabiej się rozkładają. Podlewam je od czasu do czasu wodą albo gnojówkami roślinnymi.

We prawie wszystkich kompostownikach (oprócz do kompostu kwaśnego) mam dżdżownice, głównie kalifornijskie i dendrobeny. Są żarłoczne i szybko przerabiają kompost na nawóz. Dżdżownice w drewnianych kompostownikach wyjadają mi ptaki, niestety. Staram się więc wierzch przykrywać grubszą warstwą chwastów.

Kompostownik na kompost kwaśny stoi osobno, przy drewutni.

Plastikowy czy drewniany

Każdy ma rożne poczucie estetyki. Plastikowe uchodzą za bardziej eleganckie niż drewniane. Dla mnie ważne jest, czy materiał kompostownika nadaje się do recyklingu.

Oczywiście są też inne sposoby na kompostownik: beczka, dół, pryzma, płyty betonowe, siatka…. Kompostownik to prosta konstrukcja i nie musi dużo kosztować. Najważniejsze, aby go w ogóle mieć w ogrodzie.

Kompostowniki przesłaniają drewniane panele.