Grusze - odmiany odporne i nieodporne na rdzę grusz

Rdza gruszy to choroba grzybowa coraz bardziej popularna w Polsce. Są już pierwsze badania, które odmiany grusz są na nią bardziej odporne, a które wrażliwe. Najlepiej wypadły stare krzyżówki.

Moda na jałowce w ogrodach spowodowała, że rdza gruszy stała się w ostatnich latach powszechna. Grzyby, które ją wywołują, potrzebują bowiem dwóch żywicieli: gruszy oraz jałowców.

Nigdy grusza nie zaraża się od gruszy, ani jałowiec od jałowca. Zawsze grzyby przenoszą się z jałowca na gruszę i odwrotnie. 

Chora grusza ma na liściach charakterystyczne pomarańczowe plamy. Gdy choroba jest zaawansowana, na spodzie liści pojawiają się też wypustki, wyglądające jak robaki (w rzeczywistości są to grzyby).

Rdza gruszy na odmianie Konferencja

Odmiany grusz mniej podatne na rdzę:

* Bera Hardy
* Lukasówka
* Paryżanka

Odmiany grusz podatne na rdzę:

* Bera Bosca
* Bonkreta Williamsa
* Faworytka
* Jules Guyot (Diuszesa Wczesna)

Badania odporności grusz na rdzę zostały wykonane m.in. przez Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu w 2007 r. oraz przez Instytut Ogrodnictwa w ramach Programu Wieloletniego na lata 2008-2014 pod nazwą: „Rozwój zrównoważonych metod produkcji ogrodniczej w celu zapewnienia wysokiej jakości biologicznej i odżywczej produktów ogrodniczych oraz zachowania bioróżnorodności środowiska i ochrony jego zasobów", który sfinansowało Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Okazało się, że najbardziej odporne na rdzę były stare mieszańce w Poznaniu. Jedyna grusza, u której nie stwierdzono żadnych objawów rdzy, rosła przy ul. Wrzoska w Poznaniu.

Dwie inne stare krzyżówki – przy ul. Bukowskiej – były zaatakowane minimalnie. Rosnąca obok odmiana Faworytka (odmiana wrażliwa na rdzę), też przy ul. Bukowskiej w Poznaniu, była chora w stopniu średnim.

Więcej na temat rdzy gruszy CZYTAJ TUTAJ.

Winorośl - gdy mało kwitnie i owocuje

Często zdarza się, że winorośl ma piękne liście oraz rośnie bujnie i zdrowo, ale kwiatów i winogron - niewiele. To znak, że trafiła się odmiana, którą, by zmusić do owocowania, trzeba przestać nawozić.

Winorośl ogólnie bardzo lubi nawożenie. Jednak jest wiele odmian, które, gdy się dobrze nawozi, słabo lub bardzo słabo owocują. Są to najczęściej mieszańce międzygatunkowe, np. z winoroślą lisią i winoroślą nadbrzeżną.

Hybryda międzygatunkowa z winoroślą lisią 

Takie mieszańcowe odmiany bywają nazywane potocznie winogronami altanowymi, ponieważ rosną szybko, mają mnóstwo zdrowych, soczyście zielonych liści.

Ostatnio pojawiła się też inna potoczna nazwa - winogrona ukraińskie. Ta nazwa świadczy o tym, jak bardzo takie odmiany hybrydowe są odporne na mróz. Siarczyste mrozy w granicach minus 30 stopni Celsjusza w ogóle im nie szkodzą.

Oprócz odporności na mróz hybrydy mają też inne zalety:

* minimalne wymagania co do żyzności gleby
* tolerują glebę kwaśną (pH 5,5-6)
* są odporne na choroby
* z reguły mają smaczne owoce.

Ich wady:

* mało kwiatów
* mało owoców.

Niewiele kiści na winorośli mieszańcowej nie jest skutkiem np. złej pogody podczas kwitnienia czy złej kondycji krzewu. Po prostu ten typ tak ma.

Co zrobić, jeśli winogron jest mało?

* Przestać nawozić - gdy winorośl mieszańcowa nie ma żyznej ziemi, chętniej kwitnie i owocuje. Gdy to nie poskutkuje, przesadzić krzew w inne miejsce, najlepiej gdzie gleba jest kwaśna i słaba.

* Krótko ciąć na wiosnę.

Lepiej się jednak nie spodziewać tak obfitych zbiorów, jak w przypadku odmian, które mają w genach więcej winorośli europejskiej. Za to owocują niezawodnie co roku, nie trzeba ich okrywać na zimę, nie wymarzają i nie trzeba do nich stosować chemii (tak są odporne).

Odmiany mieszańcowe winorośli, które rosną bujnie i zdrowo, ale mało kwitną i owocują, gdy mają żyzną glebę:

* Edelweiss - owoce jasne
* Isabella - owoce ciemne
* Ontario - owoce jasne
* Swenson Red - owoce ciemne