Jak się pozbyć mrówek w ogrodzie - 3 sposoby

Potrafią zniszczyć ścieżki ogrodowe i nawierzchnię tarasu. Jednak z drugiej strony mrówki są pożyteczne w ogrodzie. Przede wszystkim zjadają gąsienice i larwy wielu szkodników. Polują na nie nawet na wierzchołkach najwyższych drzew.

W Polsce żyje około 100 gatunków mrówek. Nie wszystkie lubią ogrody. Te, którym w nich dobrze, zwykle osiedlają się w słonecznych miejscach: pod ścieżkami, pniami po ściętych drzewach, kamieniami, obramowaniami krawężników, ławkami, dekoracjami ogrodowymi.

Dla nich to przedmioty chroniące ich gniazda przed wrogami oraz pomagające utrzymać w nich odpowiednią temperaturę.

Mrówka na ogóreczniku lekarskim

W moim ogrodzie z mrówkami walczę co rok, najczęściej sposobami naturalnymi. Właściwie to bardziej ograniczam ich działalność niż tępię. Przez wiele lat w leśnej części ogrodu miałam nawet duże mrowisko pod pniem ściętego drzewa. Choć mrówki były duże, nie sprawiały kłopotu. Nie lubił ich jednak mój pies. Tak rozgrzebywał mrowisko, że w końcu się wyprowadziły.

Nie wybaczam mrówkom niszczenia nawierzchni tarasu – wtedy wkraczam z chemią. Niestety, kilka tygodni ich działalności wystarcza, by wyniosły spod kostki brukowej piach.

1. Rośliny odstraszające

Mrówki odstrasza mięta (różne gatunki). Skuteczność mięty jest jednak ograniczona. Tuż przy ścieżkach, gdzie mięta rośnie, mrówki w moim ogrodzie nie zakładają gniazd. Jednak 2-3 metry dalej – już tak.

Mięta rosnąca przy ścieżkach odstrasza mrówki.

2. Preparaty naturalne

Największą skuteczność mają środki z bylicy piołun (wyciąg, wywar lub gnojówka).  Minusem ich jest silne działanie na inne rośliny (wiele przestaje rosnąć). Dlatego preparaty z bylicy piołun najlepiej stosować tylko w miejscach, gdzie nic innego się nie sadzi, np. na ścieżkach.

Niezłe do odstraszania mrówek są tymianek pospolity (wyciąg) oraz majeranek (też wyciąg). Można je stosować wszędzie.

Bylica piołun - preparaty z niej silnie działają i trzeba je dawkować z umiarem.

Najłatwiejszy do zrobienia jest wyciąg na mrówki. Zioła wystarczy zalać wodą na 12 godzin (bylica piołun i tymianek pospolity) albo 24 godziny (majeranek).

Wywar z bylicy piołun trzeba podgotować na wolnym ogniu (pół godziny). Aby przygotować gnojówkę, zioła zalewa się wodą i odstawia na 1-2 tygodnie (gotowa gnojówka piołunowa śmierdzi gnojem).

Niestety, by pozbyć się mrówek naturalnymi preparatami, trzeba je stosować często, aż do skutku.

3. Środki chemiczne 

Od lat stosuję ten sam środek chemiczny na mrówki – Mrówkofon. Sypię odrobinę na podstawkę lub tekturkę i stawiam blisko gniazda, tak aby nie zjadły go zwierzęta (np. pies, kot, ptaki). Można stosować również inne środki na mrówki dostępne w Sklepie Niepodlewam. Mrówki znikają po kilku dniach, mimo że środek zawsze sprawia wrażenie nietkniętego. 

Wystarczy odrobina środka chemicznego, by zniszczyć gniazdo mrówek, np. pod kostką brukową na tarasie. Resztki można wsypać z powrotem do opakowania. Preparat nie powinien mieć styczności z ziemią.

Tuja a żywotnik – czym się różnią

To przykład rośliny, która funkcjonuje pod dwiema nazwami: łacińską - tuja oraz polską - żywotnik. I jest kłopot: jak właściwie ją nazywać. Różnica w nazwie powoduje spore zamieszanie.

Nie wiem, czy kiedykolwiek robiono badanie, czy częściej używa się nazwy „tuja” , czy „żywotnik”. Wydaje mi się, że bardziej popularna jest jednak „tuja”, pochodząca od łacińskiego słowa „thuja”.
Nieliczni używają nazw zamiennie. Gdy pracowałam w sklepie ogrodniczym, wszyscy klienci znali tuje, a żywotniki – tak mniej więcej połowa. Byli tacy, którzy nie wierzyli, że żywotnik to właśnie tuja.

Zamieszanie z tujami/żywotnikami potęgują sklepy. Jedne etykietują te rośliny jako tuje, a inne – żywotniki. Dodatkowo są one często mylone z cyprysikami.

Tuje (żywotniki) cieszą się sławą roślin niewymagających w uprawie i odpornych. Jednak to dotyczy tylko niektórych.

W polskich ogrodach najczęściej są sadzone tuje (żywotniki) zachodnie (Thuja occidentalis). Mają skromne wymagania i są tanie (z reguły). To właśnie na nie są najczęściej promocje w hipermarketach, gdy sadzonki na żywopłot można kupić po kilka złotych (np. odmianę Smaragd).

Tuja (żywotnik) Mirjam - odmiana karłowa typu kulka. Po 10 latach dorasta do 50 cm wysokości.

Tuje (żywotniki) zachodnie dobrze rosną prawie w każdej ziemi i lubią cięcie. Dość płytko się korzenią. Dlatego, choć ogólnie są odporne na mróz, zdarza im się wyschnąć w bezśnieżne zimy (częściowo lub całkowicie).

Czasami mogą sprawić niespodzianki po latach, gdy przerastają dom (niektóre osiągają około 15 m wysokości). Do ogrodów lepiej wybierać karłowe odmiany, np. Danica, Mirjam, Tiny Tim czy Little Champion.

Tuja (żywotnik) Danica - odmiana karłowa typu kuleczka. Po 10 latach ma około 50 cm wysokości. Jest rodzicem odmiany Mirjam, pokazanej na pierwszym zdjęciu.

Jeszcze wyższe bywają tuje (żywotniki) olbrzymie (Thuja plicata) – mogą mieć nawet do 30 m wysokości (ale nie za życia tego, kto je posadził). Świetne na żywopłoty, dobrze znoszą zacienienie. Na mróz są odporne np. polskie odmiany Jan oraz Kórnik. W wieku 10 lat mają zwykle po około 3 m wysokości.

Najrzadsze w ogrodach są tuje (żywotniki) wschodnie (Thuja orientalis). Ich atutem są gałązki wyglądające jak pionowo rozkładające się kartki książki. Niestety, wymagają zacisznych miejsc, bo są mniej odporne mróz niż tuje (żywotniki) zachodnie oraz olbrzymie.

Tuja czy żywotnik – różnica jest tylko w nazwie:)