Wiciokrzew Heckrotta

Gdy nie miałam jeszcze ogrodu, uprawiałam wiciokrzew Heckrotta na balkonie w ogromnej puszce do farbie. Wybrałam to pnącze ze względu na wspaniały zapach (pachnie tylko wieczorami!). I oczywiście oryginalne kwiaty, a także wolny wzrost. Rósł i kwitł pięknie jakieś 6 lat. Nie szkodziły mu siarczyste mrozy, mimo że puszkę owijałam na zimę tylko starym chodnikiem. Usechł nagle wiosną, gdy już zaczęły pękać pąki liściowe. Wydaje mi się, że przyczyną był nie tyle mróz, co brak wody. Tamtej wiosny bowiem długo trzymał mróz lekki - zmroził jednak ziemię na grudę i wiciokrzew nie mógł pobierać wody.
Teraz w ogrodzie też mam wiociokrzew Hecrotta. Znowu cudownie kwitnie i pachnie wieczorami. Ze względu na zapach, warto go sadzić przy tarasie czy altance, tam gdzie przesiaduje się wieczorami. Rośnie bardzo wolno (maksymalnie do 3 m). Na pewno nie jest to roślina, która zasłoni się np. brzydką ścianę. Nie szkodzą mu mrozy bliskie minus 30 stopni. W ogóle go nie podlewam i nie nawożę. Zasilam jedynie kompostem.

                                                    Kwitnący wiciokrzew Hecrotta

Owoce wiciokrzewu Hecrotta dojrzewają w sierpniu (są trujące!). W tym samym miesiącu pnącze powtórnie kwitnie. Kwiatów jest jednak mniej

Muchołówka - drapieżnik wśród roślin

Dość łatwo ją kupić, ale trudno utrzymać przy życiu na parapecie. Muchołówka musi być posadzona w kwaśnej ziemi i koniecznie mieć zawsze wilgotno. Muchy faktycznie potrafi łapać.

To bardzo ciekawa roślina doniczkowa, która uzupełnia dietę białkiem owadów. W stanie dzikim bowiem rośnie na ubogich, bagiennych glebach. Muchy łapie także rosnąc na parapecie.

Jej liści-pułapek lepiej nie dotykać. Zatrzaskują się po dotknięciu wewnętrznych powierzchni blaszek. Każda para liści może wykonać ten ruch tylko kilka razy. Czyli potem koniec atrakcji...

           Muchołówki - na górze fotografii widać dwie zamknięte pułapki liściowe z owadami.

Gleba

Muchołówka (Dionaea) musi być posadzona w kwaśnej, przepuszczalnej ziemi. Może to być np. torf wysoki albo chociaż ziemia do rododendronów i azalii.

Doniczkę z muchołówką należy włożyć do dużego, szklanego pojemnika, np. akwarium, koniecznie bez przykrycia, gdyż roślina może zagniwać. W szklanym pojemniku łatwiej utrzymać korzystny, lekko wilgotny mikroklimat (przypominający bagienny). Poza tym pozostałą przestrzeń akwarium można ciekawie zagospodarować, wkładając np. kamienie porośnięte mchem.

Podlewanie

Jest trudne - woda nie może się gromadzić na dnie akwarium, ale podłoże musi być stale wilgotne. Trzeba też używać wyłącznie miękkiej wody. W kranach taka woda to wielka rzadkość. Najlepiej używać wody przefiltrowanej w dzbanku (z filtrem) lub destylowanej.

Nawożenie

Nawozem do rośliny kwasolubnych, np. różaneczników. Nie częściej niż co 2 tygodnie wiosną i latem oraz w bardzo małych dawkach.

Temperatura

Jeszcze trudniej utrzymać odpowiednią dla muchołówki temperaturę. Musi mieć zimą około 10-15 stopni Celsjusza, a latem - temperaturę pokojową. W ciepłych mieszkaniach i na parapecie z kaloryferem pod spodem raczej nie ma szans przetrwanie zimy.

Stanowisko

Lubi jasne stanowiska lecz nie w pełni nasłonecznione.

I tu ciekawostka - w bardzo słonecznych miejscach może nie zawiązywać kwiatów.

                             Każda muchołówka wypuszcza po kilka pułapek liściowych.

Rozmnażanie

Przez podział roślin. Dobrze pielęgnowane muchołówki rozrastają się w grupy, które dość łatwo podzielić.
Najlepiej dzielić rośliny podczas wiosennego przesadzania do świeżej, kwaśnej ziemi.

Możliwe jest rozmnażanie muchołówek  nasion oraz sadzonek liściowych.


Jak zrobić sadzonkę z liścia CZYTAJ TUTAJ